![]() |
![]() |
|
| زمزمه های دلتنگی |
|
باورم کن همه دنیا واسه من خنجر کشیدن دل من تو این روزا خیلی گرفته یادته اون روزا که دل تو رو شکسته بودم حالا این دل شکسته مثل اون روزا گرفته باورم کن باورم کن که بدون تو میمیرم بی تو تنهام (خیلی تنهام)خوب میدونی که تو غصه هام اسیرم از یادم هرگز نرفتی اما از یاد تو رفتم بی تو تنها تو خیابون زیر بارونا میرفتم دلمو شکستی اما نذاشتم تو غم بمیری تو کویرخشک قلبم هنوزم عزیزترینی وقتی فهمیدی عزیزی منو تنها جا گذاشتی تو همونی که میگفتی جز من هیچ کسُ نداشتی باورم کن باورم کن که بدون تو میمیرم بی تو تنهام (خیلی تنهام)خوب میدونی که تو غصه هام اسیرم بیا برگرد تا هنوزم توی قلبم خونه داری یادته قول داده بودی که منو تنهام نذاری گل خشک گل خشکی لای دفتر، اشکی گوشه چشامه عکس تو گوشه طاقچه، این همه خاطره هامه یه دلم پر از گلایه با یه شمع نیمه سوختم دو تا چشم پر حسرت، دیده به گوشه ای دوختم یه اتاق سردو تاریک ، یه گل خشک و یه نامه تودلم آواراندوه اشک هنوز توی چشامه ندونستی شاخه گلها تو رو یاد من میاره دردو دل با قاب عکست منو تنها نمیذاره عکستو ازم گرفتی دیگه امیدی ندارم یادمه میگفتی هرگز تو رو تنها نمیذارم نشونی ازت ندارم اما دنبالت میگردم بغض وجودمو گرفته باورم کن پر دردم حالا دیگه گل خشکت از تو تنها یادگاره منتظر برات میمونم تا تو برگردی دوباره دیگه هر شب توی خوابم چشای تو رو میبینم آرزومه تو رو یکبار توی بیداری ببینم بیای باز دوباره پیشم دیگه از دوریت نسوزم تو رفتی تا بی نهایت چش براهتم هنوزم بی نشون چن روزه نگاه سردت دیگه باورم نداره چن روز دستای سردت دستامو تنها میذاره چن روزه طفلکی چشمام روزوشب واست میباره اگه قلب تو سیاهه واسه من روشن و نوری اگه سخته دل سنگت واسه من سنگ صبوری قدیما فکر میکردم تو همیشه مهربونی میرم اونجا بی تو و شب بی خداحافظ بی نشونی پاییز رفتی حالا به کی بگم خیلی دلم تنگه برات میخوام یه وقت ببینمت سر بذارم رو شونه هات دوس داشتم با گلای سرخ میومدم به دیدنت نه اینکه با رخت سیاه ،چشمای سرخ ببینمت گلُ پرپر میکنم سر مزارت تا ابد بارونیه چشمای یارت پاییز غریب و بی رحم اون همه گل مگه کم بود گل منو چرا چیدی ؟گل من دنیای من بود گلمو ازم گرفتی تک و تنهام زیر بارون حالا که نیستی کنارم میزارم سر به بیابون هنوزم بارون میباره، تو میای انگار کنارم خودتم بهتر میدونی مثل بارونا میبارم پاییز غریب و بی رحم اون همه گل مگه کم بود گل منو چرا چیدی ؟گل من دنیای من بود
نفرین کاش از اول میدونستم واسه من موندنی نیستی یادته موقع رفتن از ته دل میگریستی دل تو پر از فریبه واست از جونم گذشتم حرمتو شکستی رفتی هنوزم غریبه نیستی کاش از اول میدونستم که تو هم تنهام میذاری تو بودی بودو نبودم اما نه دوسم نداری الهی که یه آب خوش از تو گلوت پایین نره الهی توی زندگیت بیفته صد هزار گره الهی چشمای سیات وفا از هیچ کس نبینه نفرین و لعنتت کنن لیاقت تو همینه چشای خیس و به راهت بگو دوختم یا ندوختم؟ عمری تو زخم زبونات بگو سوختم یا نسوختم؟ دل تو پر از فریبه واست از جونم گذشتم الهی تنهات بذارن الهی دربه در بشی الهی آتیش بگیری بسوزی خاکستر بشی میدونی فرقی نداره واسم بودو نبود تو الهی آتیش بگیره تموم تارو پود تو الهی چشمای سیات وفا از هیچ کس نبینه نفرین و لعنتت کنن لیاقت تو همینه |
|
+ نوشته شده در
یکشنبه 3 تیر1386ساعت 18:12 توسط نگار |
|
|
صفحه نخست پروفایل مدیر وبلاگ پست الکترونیک آرشیو وبلاگ عناوین مطالب وبلاگ |
| درباره وبلاگ |
روی قبرم بنویسید مسافر بوده است
بنویسید که یک مرغ مهاجر بوده است بنویسید زمین کوچه ی سرگردانیست او در این معبر پر حادثه عابر بوده است مدح گویی و ثنا خوانی اگر دینداریست بنویسید دراین مرحله کافر بوده است غزل هجرت من را همه جا بنویسید روی قبرم بنویسید مهاجر بوده است |
| پیوندهای روزانه |
|
درد عشق ..00××شیطون××00.. آرشیو پیوندهای روزانه |
| آرشیو موضوعی |
|
شعر |
|
RSS
|