کنار هر قطره اشکم هزار خاطره دفنه

اینقدر خاطره داریم که گویی قدر یک قرنه

گلو میسوزه از عشقت عشقی که مثل زهره

ولی بی عشق تو هر دم خنده با لبهای من قهره

درسته با منی اما به این بودن نیازارم

تو که حتی با چشماتم نمیگی دوستت دارم

اگر گفتی دوستت دارم فقط بازی لبهات بود

وگرنه رنگ خودخواهی نشسته توی چشمات

هر چی عشقه توی دنیا من میخواستم مال ماشه

اما تو هیچ وقت نذاشتی بینمون غصه نباشه

فکر میکردم با یه بوسه با تو همخونه میمونم

نمیدونستم نمیشه آخه بی تو نمیتونم

گله میکنم من از تو ،از تو که اینهمه بی رحمی

هزار بار مردم از عشقت تو که هیچ وقت نمیفهمی

چشام همزاد اشک و خون دلم همسایه  آهه

زمونه گرگ و عشق تو شبیه مکر روباهه

شدم چوپان ساده لوح کنار گلّه احساس

چه رسمی داره این گلّه سر چنگال گرگ دعواست

تو اینقدر خواستنی هستی که این گلّه نمیفهمه

اگه لبخند به لب داری دلت از سنگ و بی رحمه

ببخش خوبم اگه این عشق حیله تورو  رو کرد

نفرین به دل ساده که به چنگال تو خو کرد

صدایم کردی آمدم تا تو/ رهایم کنی بازمی روم تا من