مادر ببخش

ای مهر پرفروغ تو خورشید خاورم

و ای روشنایی روی تو ماه منورم

ای نعمت بزرگ سپاسی تو را سزاست

نزد خدا که هیچ نگردد میسرم

در بحر پرخروش صفایت چو قطره ام

در آفتاب مهر تو از ذرّه کمترم

آزرده شد ز تیغ ستم های من دلت

پرورده شد ز شیره جان تو پیکرم

در غصه ام شریکی و هنگام درد و تب

تیمار می خوری تو به بالای بسترم

مادر ببخش جرم مرا  کز جهالت است

بی حرمتی و خشم و خطاهای دیگرم

هیهات اگر به قیمت آزردنت شود

خورشید وماه و عالم امکان مسخّرم

دل بر وجود همچو تویی فخر می کند

من بر مقام مادریت رشک می برم

مادر دعای خیر تو رمز سعادت است

کز آن به رنج و سختی دوران مظفرم

بس با سعادتی که به نام تو ثبت شد

فرخنده روز تولد دخت پیمبرم

یا رب به حق فاطمه ات مستدام دار

این سایه عزیز و گرانمایه بر سرم

 ** مامانی روزت مبارک **

صدایم کردی آمدم تا تو/ رهایم کنی بازمی روم تا من