دیگه مجبور نیستی هرجا که میری،ازم اجازه رفتن بگیری

میشه با هرکی که میخوای بجوشی،اصلا" هرچی دلت میخواد بپوشی

میشه به هرکی میخوای دل ببندی ،یا با غریبه ها بگی بخندی

وقتی دیر میکنی یا میری جایی،دیگه نیستم بهت بگم کجایی

نرو تنهام نزار با دردو غمهام،اگرچه دلخوری از خیلی حرفام

به قرآنی که از سایش گذشتم، به مرگ هر دوتامون خیلی تنهام

نگو میبینمت یه روز دیگه،آخه احساس من اینو نمیگه

نمیتونم قبول کنم نباشم، تَرو خشکت کنه یه فرد دیگه

خداحافظ همیشه بهتر از من،همیشه یا که هرجا سرتر از من

تو چشمات بهترین بودم تو دنیا،نمیدیدی اگر چه کمتر از من

خداحافظ که رفتم بی بهونه ،ازین خونه دلم بدجوری خونه

به جای سردِ روی شونه من، تو یادم خاطرات تو میمونه

اگه کوه طلا واست بیاره ، اگه دنیارو زیر پات بزاره

بازم دستهای خالیم خوب میدونن،که هیچ کی قدر من دوسِت نداره

گلت خشک شد ولی هرگز نمرده، زمان بوی تورو از خونه برده

دلم خوش بود میای یه شب تو خوابم ،ولی چند ماهه که خوابم نبرده

داری میری ولی پیشت میمونم، واست هیچی نبودم خوب میدونم

ولی من در عوض هرجاکه باشم،واست تا آخر عمرم میخونم

شاید خیلی چیزا میخواستی امّا،منم هیچی نداشتم پات بریزم

اینقدر بغضم رو پنهون کردم از تو،ازون روزی که تو رفتی مریضم

قدیما یادمه میرفتی جایی،همیشه یه خداحافظ میگفتی

چقدر آسون شدم باهات غریبه ،بازم پشت سرم چیزی شنفتی

الآن داغی نمیفهمی چی میگم ، مَدیونی اگه یادم بیفتی